Η καθαρότητα της Ψυχής

Ο άνθρωπος για να διατηρήσει την ψυχική του καθαρότητα, πρέπει ν’ αποφεύγει όλα εκείνα τα κακά που τρέφουν τα πάθη, να κόψει δηλαδή τις αιτίες των παθών.
Πρέπει ακόμη με τη προσευχή και τη μελέτη των Θείων Γραφών, να διώχνει τους ρυπαρούς και βρωμερούς λογισμούς που τον μολύνουν. Το κακό βέβαια δεν θα υποχωρήσει. Αλλά και εμείς δεν πρέπει να υποχωρούμε γιατί έχουμε μαζί μας τον Παντοδύναμο Θεό. Ποια δύναμη έχει ο σατανάς μπροστά στη δύναμη του Θεού; Κι αυτή που έχει, του την παραχωρεί ο Θεός, μόνο για να μας δοκιμάζει. Όταν αγωνίζεται κανείς για την καθαρότητα της ψυχής του, δεν πρέπει να σκέφτεται τι θα πουν οι άνθρωποι, αλλά τι θα πει Ο Θεός. Οι άνθρωποι έχουν κριτήρια διαφορετικά από τα κριτήρια του Θεού. Αυτό που κάνουμε για τη ψυχική μας καλλιέργεια, δε το κάνουμε για τους ανθρώπους, για να μας επαινέσουν και να μας έχουν ψηλά στη συνείδησή τους, αλλά το κάνουμε για τον Θεό, που μια μέρα θα μας κρίνει για τα έργα μας. Τότε που θα δώσουμε λόγο για το πως πολιτευτήκαμε στη ζωή μας.
Ο αγώνας για τη ψυχική μας καθαρότητα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τα διατεταγμένα από τον Κύριο, τους αποστόλους και τους Πατέρες της Εκκλησίας. Ο απόστολος Παύλος λέει: “Ουδείς στεφανούται, εάν μη νομίμως αθλήση”
Δεν μπορεί κανείς να προχωρήσει στην αρετή, αν δεν ακολουθήσει το δρόμο της νηστείας, της προσευχής και της μελέτης των Θείων Γραφών, που βάδισαν οι Πατέρες της Εκκλησίας μας. Δεν μπορούμε εμείς να χαράξουμε δικό μας δρόμο. Νομοθέτης είναι ο Χριστός και όχι εμείς. Εμείς είμαστε εκτελεστές του νόμου Του. Μόνο ο τέλειος Θεός μπορούσε να δώσει νόμο Τέλειο για την σωτηρία μας.
Τον νόμο και την αλήθεια του Χριστού πρέπει να τα διακηρύσσουμε παντού, χωρίς να φοβόμαστε κανένα. Ο απόστολος Παύλος θεωρούσε καύχημα του τον Σταυρό του Χριστού. Για τους Ιουδαίους ο Σταυρός ήταν σκάνδαλο, για τους Έλληνες ανοησία. Για μας όμως τους χριστιανούς ήταν και είναι δύναμη ακατανίκητη.
Στη ζωή σου λοιπόν να μη φοβάσαι κανένα, παρά μόνο τον Θεό. Γιατί μόνο αυτός μπορεί να σε βοηθήσει στον αγώνα σου εναντίον της αμαρτίας. Αν ο Θεός δεν στείλει την χάρη Του, άδικα κοπιάζεις. Οι άγιες γραφές μας υπενθυμίζουν: “ Εάν μη Κύριος οικοδομήση οίκον, εις μάτην εκοπίασαν οι οικοδομούντες”. Όσο και αν σκάψει ο γεωργός, αν δε στείλει ο Θεός τη βροχή, όλος ο κόπος του πάει χαμένος. το ίδιο συμβαίνει και στην πνευματική ζωή. Μπορεί να θέλουμε και να αγωνιζόμαστε για την καθαρότητα της ψυχής μας. Αν όμως δεν μας βοηθήσει ο Θεός, δεν κάνουμε τίποτε. Γι αυτό οι πιστοί άνθρωποι πάντα λένε: “Εάν θέλει ο Θεός”
Και ο Θεός οπωσδήποτε θα θελήσει, εφ’ όσον Του το ζητήσουμε με ταπείνωση, πολλές φορές. Σ ‘ ένα σημείο λέει η Αγία Γραφή: “Ου του Θέλοντος ουδε του τρέχοντος, αλλά του ελεούντος Θεού”. Γιατί η καθαρότητα της ψυχής έχει σαν προϋπόθεση την ταπείνωση. Η μια αρετή είναι δεμένη σφιχτά με την άλλη.
Στους μακαρισμούς λέει ο Κύριος ότι ευτυχισμένοι είναι οι ταπεινοί στο φρόνημα και οι “καθαροί τη καρδία”. Ακόμη η καθαρότητα της ψυχής συνδέεται και με τη συμπαράσταση στους συνανθρώπους μας, που είναι εικόνες του θεού. Δεν είναι σωστό να μιλάμε για καθαρότητα τη στιγμή που λερώνουμε τη ψυχή μας με την αδιαφορία μας για τους άλλους ανθρώπους. Τέτοια αρετή δεν την δέχεται ο Χριστός. Η ασκητική παράδοση αναφέρει ότι αν προσεύχεται ο ασκητής και χτυπήσει κάποιος την πόρτα του κελιού του πρέπει ν’ αφήσει την προσευχή και να βοηθήσει τον αδελφό του.
Χρειάζεται λοιπόν εκτός από την ταπείνωση και η αγάπη για να έρθει η χάρη του Αγίου πνεύματος στην ψυχή μας.

Η άσκηση στη ζωή μας
Αββά Ισαάκ του Σύρου
Ιερά Μονή Παρακλήτου

Posted in άρθρα, Πατερικά.